Literatura anticolonial: Vicente de Vera

Astí tenez
a tierra d’os míos ricuerdos tan lexanos,
a tierra d’a escureldá más cutia

Y o zielo más craro;

astí tenez as gleras qu’apedecan ombres,
os lugars con sete y sin pueblo,
os sols, os fríos, as bisas qu’amortan.
Ista ye a tierra d’auguas desangrada,
os trigazals que creyen com’un miraclo,
a faxa yerma, os mons sin pan y con fambre;
astí ye a mía cheografía, o mío territorio,
a d’o bardo d’a mía canta:

T’o norte os mons cheláus,

t’o sur as rallas buedas,

y en meyo lo nuestro Ebro

con a mosta de sangre que li’n queda

Poema “T’a mía tierra”, de Eduardo Vicente de Vera, Garba y Augua, 1980, p. 13…………………………………

Cal enantar a literatura de liberazión, la que preboca pensamiento anticolonial. A de creyazión propria e tamién la d’atros escritor. Güe, un clasico, Eduardo Vicente de Vera, una obra con muito esito en o suyo tiempo.

Leave a Reply